Spelende letters: we don't work, we play

We don't work - we play was een tentoonstelling afgelopen zomer in Keulen. Er werden daar verschillende typografische interpretaties gegeven van deze zin. En dat leverde prachtige staaltjes mooi letterwerk op.

Yanik Balzer, Max Kuwertz

Tobias Nickerl & Emma Goutier

Yanik Baltzer, Max Kuwertz, Lasse Konrad

Yanik Baltzer, Max Kuwertz

Yanik Baltzer. Max Kuwertz

Hannes Hummel, Thilko Limbeck

Yanik Baltzer, Max Kuwertz

mooie letters: het gebruik van letters in een tentoonstelling

Ik heb ontdekt dat ik misschien nog wel meer een beelddenker ben dan een woorddenker. Ik hou nl. erg van beelden, van het visuele. En dat geldt voor mij in een bepaalde mate ook voor letters. Letters zijn natuurlijk in eerste instantie niet bedoeld als visueel aantrekkelijk object. Het was gewoon handig om een systeem te hebben om te communiceren. Maar letters kunnen natuurlijk wel visueel aantrekkelijk worden. Sinds ik Pinterest heb ontdekt, kom ik de meest fantastische letterontwerpen tegen, of letters die op een bepaalde manier aantrekkelijk worden neergezet. Neem nu deze tentoonstelling in Japan uit 2007. Daar werden affiches en posters tentoongesteld. En ik hou dus van dit soort gebruik van letters. Kijk en geniet:

http://www.tera-d.net

Jarige letters: Hollandsche Mediaevel

Het lettertype Hollandsche Mediaeval bestaat 100 jaar. In de Volkskrant van afgelopen vrijdag stond een interview met grafisch vormgever Roosje Klap over dit heuglijke feit. De letter ziet er als volgt uit:

foto: An-Sofie Kasteleyn

In het interview met Klap staan interessante dingen over dit lettertype. Dat het ontworpen is door de Nederlandse letterontwerper en kunstenaar S.H. de Roos bijvoorbeeld en dat dat er op het moment dat hij in 1912 met deze letter kwam al in geen 150 jaar meer een drukletter was ontworpen in Nederland. Het was een hele beroemde en veelgebruikte letter in de eerste 40 a 50 jaar van zijn leven. Klap vindt het ook een hele sierlijke letter: 'Die hoofdletter R bijvoorbeeld, de lange schuine zijde is gewoon een enorme glijbaan, een koket uitgestoken damesbeen. Prachtig ontworpen. Er zit veel humor in, bijna on-Nederlands.' 

De hoofdletter R dus. Daar komt-ie:

Het is jammer dat ik dit stukje niet in de Hollandsche Mediaevel kan schrijven, dat lettertype zit niet in mijn blogprogramma. Maar mooi is-ie zeker! Je kunt hem wel uitproberen op www.fonts.com, een handige site waar veel lettertypes te vinden zijn. 

In het interview met Klap staat ook nog vermeld dat er lezingen, een film en een tentoonstelling is over de letterontwerpen in het gebouw van de lettergieterij van Amsterdam (v/h N. Tetterode) en dat zij zelf een masterclass letterontwerpen geeft. 

Ze maakt zelf dus ook letters, waarbij het haar gaat om het concept en het beeld dat ze oproepen. Ik zal er in een andere blog meer aandacht aangeven. Op de site van de Volkskrant kun je trouwens het stuk nalezen. 

Toevallige letters: G en T

Hè, ik ben het niet geworden. Winnaar van de wedstrijd 'Toevallige letters' van Meermanno, bedoel ik. Maar ik had het ook niet verwacht. De winnaars hebben prachtige foto's ingestuurd, die letter W in het caviapootje is toch wel mijn favoriet. Kijk anders zelf maar even op de site om de foto's te zien.

Ik zelf had deze foto's ingestuurd:

En deze:

Dit is trouwens een vedermot. Het is familie van de nachtvlinders. Als de vlinder rust zijn zijn vleugels min of meer opgerold en staan ze van zijn lichaam af, waardoor de T-vorm ontstaat. 

Veel plezier bij het bekijken van alle toevallige letters op de site van Meermanno, en voor alle nieuwe toevallige letters, kom je gewoon hier weer langs. 

Exposerende letters: Leestekenen

Op maandag 13 augustus scrollde ik door mijn twitterberichten, las en hier en daar wat. Tot ik op een bericht stuitte van het museum Meermanno in Den Haag. Iets over letters. Daar heb ik natuurlijk een sensor voor, mijn aandacht was meteen getrokken. Ik las snel: tentoonstelling, Joke van Leeuwen, fotowedstrijd 'Toevallige Letters'. Huh? Toevallige letters? Zo noem ik mijn 'gevonden' letters in de natuur, op straat, in een voorwerp, et cetera altijd. Zouden ze hier hetzelfde bedoelen?

Ja. Ze bedoelden hetzelfde. In museum Meermanno is (bijna was) een tentoonstelling ingericht door Joke van Leeuwen 'Leestekenen' met een bijbehorende fotowedstrijd: Heb je ooit ergens een toevallige letter gefotografeerd, stuur hem dan in voor 15 augustus, was de strekking. Nou toevallig heb ik al vele toevallige letters gefotografeerd! Ik heb er direct twee ingestuurd, maar er zaten al heel wat mooie exemplaren bij. Maar belangrijker voor mij was om die tentoonstelling te bezoeken. Hij loopt tot 19 augustus en gaat over het 'hechte samengaan van beeld en tekst.' Er wordt naast het werk van Joke van Leeuwen zelf en de collectie van Meermanno vooral aandacht gegeven aan de letters van het alfabet.

Gisteren, donderdag 16 augustus toog ik met twee zonen en mijn moeder richting Den Haag. Het is een prachtige tentoonstelling in een prachtig gebouw. Ik zou hier wel de hele tekst die Joke van Leeuwen geschreven heeft voor 'Leeslint', het blad van Meermanno willen overschrijven. Hoe haar fascinatie voor letters al op jonge leeftijd begon. Hoe het alfabet voor ons al zo vanzelfsprekend is geworden, maar dat voor kinderen nog helemaal niet zo is. Over ABC-boeken die er in allerlei vormen en maten bestaan, over de oude prachtige miniaturen 'waarop een hoofdletter soms bijna verdwijnt in de rijkdom van een afbeelding', over oude foto's waarop haar vader samen met anderen letters vormen....

Speciaal voor de tentoonstelling heeft Joke van Leeuwen een nieuw beeld-ABC gemaakt, in een mengvorm van tekeningen en collages van oude gravures. Die heb ik uiteraard meteen in postervorm gekocht. En ze heeft een jaar lang allerlei vormen gefotografeerd die onbedoeld op een letter lijken, de 'toevallige letters'. Jammer dat daar geen poster van gemaakt is, het zijn mooie letters geworden, zoals bijvoorbeeld de twee rietstengels die samen met hun weerspiegeling de letter K wordt.

foto: Joke van Leeuwen

Ik heb genoten van de tentoonstelling, mijn achtjarige zoon was vooral gefascineerd door de vele televisies waar Europeanen in hun eigen taal het alfabet opzeggen. Mijn driejarige zoon werd door oma gewezen op zijn eigen letter, die hij al van verre herkent: de P, waar hij verrukt op reageerde. Het mooiste vonden ze trouwens de Lettertuin, onderdeel van Meermanno, die niet tot de tentoonstelling behoort, maar er wel goed op aansluit.

Een aanrader voor de letterliefhebber dus. Jammer dat ik er zo laat achter kwam en dat hij nog maar tot en met a.s. zondag te zien is. Maar mocht je nog tijd hebben, ga er dan zeker even heen!